ΜΑΣΚΕΣ

Αν και καθυστερημένα θα δείτε τις μάσκες για τα αγόρια και τα κορίτσια. Αρχικά η μία μάσκα ήταν η καμηλοπάρδαλη, επειδή όμως δε μου άρεσε με λάστιχο, φτιάξαμε άλλη μάσκα για τα αγόρια. Στα κορίτσια τους χρωστάω άλλη μία κατασκευή και θα την ολοκληρώσουμε προς την Τετάρτη.

Και η σειρά των κοριτσιών .........

ΤΙ ΝΙΩΘΩ

Με τα παιδιά ασχοληθήκαμε αρχικά με τα βασικά συναισθήματα. Μοίρασα κάρτες στα παιδιά, σχηματίστηκαν ομαδούλες ανάλογα με το συναίσθημα της κάρτας που κρατούσαν, περιέγραψαν το συναίσθημα και αναφέρθηκαν σε ανάλογες εμπειρίες, ανά ομαδούλες εκφράστηκαν. Σε φύλλο εργασίας ζωγράφισαν σε κενό πρόσωπο το συναίσθημα που ήθελαν και το παρουσίασαν στην τάξη. Δημιούργησαν και πίνακα αναφοράς τα αγόρια και τα κορίτσια για να ανατρέχουν κάθε στιγμή που θέλουν να εκφράσουν το συναίσθημά τους. Οι πίνακες αναφοράς ολοκληρώθηκαν και με τα δευτερογενή συναισθήματα. Σε γαλάζιο χαρτί, ( στη λιμνούλα μας), άπλωσα ένα σύνολο από φωτογραφίες με διάφορες εκφράσεις συναισθημάτων. Τα παιδιά επέλεγαν φωτογραφία, την περιέγραφαν και την έκφραζαν. Στο τέλος, χωρίς τα παιδιά να βλέπουν την εικόνα που κρατούσε, το κάθε παιδί την παρουσίαζε και τα παιδιά έπρεπε να μαντέψουν το συναίσθημα.

ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ....ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ ΕΞΥΠΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

  Ξεφυλλίζοντας μια εφημερίδα είδα κάτι πολύ ενδιαφέρον και αυτό είναι γεγονός ότι με προβληματίζει πολύ στην τάξη μου. Τα παιδιά διακρίνονται όλο και περισσότερο από έλλειψη φαντασίας, ελάχιστο λεξιλόγιο, προβλήματα κατανόησης, επικοινωνίας. Διαπίστωσα ότι λίγα είναι τα παιδιά που οι γονείς τους, τους διαβάζουν παραμύθια. Εν τέλει, η εποχή μας διακρίνεται από άγχος και από μια ταχύτητα να προλάβουμε τα πάντα. Οι γονείς τρέχουν για πολλά, προσπαθούν για πολλά, η κούραση μεγάλη και ναι, πολλές φορές δεν προλαβαίνουν ούτε ένα παραμύθι να διαβάσουν στα παιδιά τους. Τι γίνεται όμως και με τις γιαγιάδες και τους παππούδες; Ο παραδοσιακός ρόλος της γιαγιάς και του παππού (πριν 30 χρόνια να πω;) ήταν να διαβάζουν παραμυθάκια στα εγγονάκια τους. Τώρα το ρόλο αυτό παίζει η τηλεόραση. Διαβάστε το άρθρο που ακολουθεί. Η πηγή είναι από το Stanford University και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα<<ελεύθερος τύπος>> ,στις  17 Φεβρουαρίου 2014.

   << ΤΑ ΟΦΕΛΗ του διαβάσματος παραμυθιών στα παιδιά πριν αποκοιμηθούν ανέδειξε έρευνα του  Πανεπιστημίου Στάνφορντ στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τους ειδικούς, δέκα λεπτά αρκούν κάθε βράδυ για να υπάρξουν άμεσα και μακροπρόθεσμα οφέλη, από τον πλούτο του λεξιλογίου που αναπτύσσουν μέχρι τη διαμόρφωση υγιούς προσωπικότητας στην ενήλικη ζωή τους. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα παιδιά είναι σε θέση να κατανοήσουν λέξεις και έννοιες, ακόμα και αν τις ακούν για πρώτη φορά, ενώ το λεξιλόγιό τους εμπλουτίζεται ακόμα κι αν ακόμα δεν έχουν αναπτύξει πλήρως τη λεκτική τους επικοινωνία. Αντίθετα, το  <<παρκάρισμα>> παιδιών μπροστά από την τηλεόραση για περισσότερες από 2 ώρες ημερησίως όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά αντίθετα προκαλεί προβλήματα κατανόησης , αντίληψης, ακόμα και συμπεριφοράς>>.

ΟΙ ΔΕΚΑ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΓΟΝΙΟΥ

Αυτή την περίοδο όλο ενδιαφέροντα άρθρα βρίσκω στο ίντερνετ, χρήσιμα για παιδιά και γονείς. Πιστεύω να προσφέρουν κάποια ωφέλεια.

Γράφει η Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος (Πηγή psychologypages.blogspot.gr)

Δώστε μια μεγάααλη δόση αγάπης.   Αλήθεια, κανείς δεν έπαθε τίποτα επειδή του έδωσαν πολλή αγάπη!  Το πρόβλημα προκύπτει όταν η αγάπη δε συνοδεύεται από όρια στη συμπεριφορά του παιδιού, ή όταν ο γονιός καλύπτει δικές του ανασφάλειες και παρέχει στο παιδί υλικά αγαθά στο όνομα της αγάπης.

Δώστε το καλό παράδειγμα. Τι είδους συμπεριφορές θέλετε να καλλιεργήσετε στο παιδί σας;  Κοιταχτείτε στον καθρέφτη και απαντήστε με ειλικρίνεια αν εσείς οι ίδιοι πράγματι έχετε τις ανάλογες συμπεριφορές.  Είτε πρόκειται για την επιθυμία σας να έχει το παιδί σας καλές φιλίες, να είναι αθλητικό ή να έχει υγιεινή διατροφή, θα πρέπει να προσέξετε τι παράδειγμα του δίνετε εσείς με τις πράξεις σας.

Δώστε το παρόν στη ζωή του παιδιού σας. Αυτό δε σημαίνει να κάνετε τα μαθήματα του παιδιού σας ή να το κατασκοπεύετε!  Σημαίνει ότι θα πρέπει να ξανασκεφτείτε τις προτεραιότητές σας, να κάνετε κάποιες αλλαγές ή θυσίες αν αυτό απαιτείται.  Δίνω το παρόν σημαίνει ότι, ανάλογα με την ηλικία του, πηγαίνω το παιδί μου σε πάρτι, έχω ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με τους δασκάλους του, πηγαίνω στις σχολικές εκδηλώσεις του, ξέρω τι του αρέσει και τι όχι, και δίνω συναισθηματικά το παρόν στη ζωή του.

Δώστε προσοχή στο είδος ανατροφής που χρειάζεται το παιδί σας. Σε ποια ηλικία είναι το παιδί σας;  Τι ανάγκες έχει;  Ποια είναι η προσωπικότητά του ή κάποιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του;  Χρειάζεται να λάβετε όλα τα παραπάνω υπόψη για να προσαρμόσετε το στυλ της ανατροφής στις ανάγκες του παιδιού.  Το τρίχρονο που λέει όλη την ώρα ‘όχι’ και θέλει να τα κάνει όλα μόνο του έχει κίνητρο να μάθει να χρησιμοποιεί την τουαλέτα και να ανεξαρτητοποιηθεί.  Αντίστοιχα, το 13χρονο που έχεi περιέργεια και κάνει ερωτήσεις στην τάξη, σας αμφισβητεί και σας αντιμιλά, ως κομμάτι αυτής της φάσης διανοητικής και ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης.

Δώστε και εφαρμόστε συγκεκριμένους κανόνες. Βάλτε όρια στο τι είναι αποδεκτό και τι όχι, θεσπίστε βασικούς κανόνες στην οικογένεια και εφαρμόστε τους.  Είναι ο καλύτερος τρόπος για να βοηθήσετε το παιδί σας να έχει καλή συμπεριφορά και να μάθει να λειτουργεί μέσα στην ομάδα της οικογένειας. Μην κάνετε ‘εκπτώσεις’ σε θέματα ασφάλειας, ειδικά καθώς το παιδί μεγαλώνει και πάει στο γυμνάσιο.  Οι κανόνες και τα όρια βοηθούν στο να αποκτήσει το παιδί αυτοέλεγχο.

Δώστε στο παιδί σας την ευκαιρία να γίνει ανεξάρτητο. Το παιδί χρειάζεται να νιώθει ότι κατευθύνει το ίδιο τη ζωή του.  Αυτό επιτυγχάνεται με το να γίνει σταδιακά ανεξάρτητο.  Ειδικά στην Ελλάδα υπάρχει η κακώς εννοούμενη φροντίδα, όπου η μητέρα φροντίζει κάθε ανάγκη του παιδιού πριν καν παρουσιαστεί, και ο πατέρας ή η  μητέρα λύνει όλα τα προβλήματα του παιδιού πριν αυτό προσπαθήσει μόνο του.  Χωρίς αυτοέλεγχο και χωρίς την αίσθηση της κατεύθυνσης στη ζωή δεν υπάρχει προσωπική επιτυχία.  Έπειτα, να θυμάστε ότι η ανεξαρτησία δεν είναι ούτε ανυπακοή ούτε επαναστατικότητα.

Δείξτε συνέπεια. Να είστε συνεπείς σε αυτά που λέτε και αυτά που κάνετε.  Τηρήστε τους κανόνες που έχετε θέσει, γιατί αν κάθε λίγο έχετε και μία εξαίρεση στον κανόνα ή αν μερικές φορές τηρείτε τους κανόνες αλλά άλλες φορές όχι το μόνο που θα καταφέρετε θα είναι κακή συμπεριφορά από μέρος του παιδιού σας και το λάθος θα είναι όλο δικό σας!

Αποφύγετε τη σκληρή πειθαρχία. Ποτέ μα ποτέ δε χτυπάμε τα παιδιά!  Αντίστοιχα, η λεκτική ή συναισθηματική κακοποίηση απαγορεύονται αυστηρά!  Μερικές φορές οι γονείς πιστεύουν ότι αν μιλήσουν άσχημα στο παιδί τους θα το συνετίσουν ή ότι θα καταλάβει καλύτερα.  Αυτό δε λειτουργεί.  Το παιδί αντιλαμβάνεται ότι ο γονιός δεν το αγαπάει και μαθαίνει ότι χειριζόμαστε ανθρώπους και καταστάσεις με θυμό και νεύρα.   Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι για να διαμορφώσει κανείς σωστή συμπεριφορά, όπως οι φυσικές συνέπειες των πράξεων, αλλά και η θετική ενίσχυση (που τα συζητάω σε άλλα άρθρα).

Εξηγήστε τους κανόνες και τις αποφάσεις σας.  Μην πέσετε στην παγίδα που πέφτουν οι περισσότεροι γονείς και το παρακάνουν στις εξηγήσεις με τα μικρά παιδιά, ενώ αντίθετα δεν εξηγούν αρκετά πράγματα στους προεφήβους και τους εφήβους. Μη ξεχνάτε ότι στην προεφηβεία και την εφηβεία το παιδί μπορεί να έχει αναπτυγμένο σώμα και λεκτική ικανότητα, αυτό όμως δε σημαίνει ότι αντίστοιχα θέτει σωστές προτεραιότητες, έχει την κρίση και την εμπειρία που έχει ένας ενήλικας, επομένως χρειάζεται εξηγήσεις και καθοδήγηση

Φερθείτε με σεβασμό στο παιδί σας. Ειδικά μάλιστα αν το παιδί σας τυχαίνει να μην είναι σαν κι εσάς, δε θα πρέπει να το πολεμήσετε για να αλλάξει.  Φερθείτε στο παιδί με σεβασμό: μιλάτε του όμορφα, αναγνωρίστε την προσωπικότητά του, τις επιθυμίες του, αλλά και αυτά που δεν του αρέσουν ή φοβάται.  Ειδικά στην εφηβεία οι γονείς προτρέχουν να ακυρώσουν αυτά που αρέσουν στα παιδιά από άποψη ντυσίματος, μουσικής, διασκέδασης, κλπ.  Με αυτό τον τρόπο όμως δε σέβονται τις απόψεις του παιδιού τους και αποξενώνονται από αυτό. Μη ξεχνάτε ότι το πώς σχετίζεστε εσείς με το παιδί σας δημιουργεί τη βάση πάνω στην οποία θα σχετιστεί το παιδί με άλλους στην υπόλοιπη ζωή του.

boro.gr

ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΤΕ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

Βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στο διαδίκτυο και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας. Ελπίζω να το βρείτε κι εσείς ενδιαφέρον....

Είναι δύσκολο να είσαι παιδί στις μέρες μας!  Αυτές οι απλές πρακτικές συμβουλές συμβάλλουν στο να αυξήσουν τα επίπεδα ευτυχίας και χαράς του παιδιού σας.  Ένα χαρούμενο παιδί είναι επίσης πιο κοινωνικό και μαθαίνει καλύτερα.  Ξεκινήστε με ένα-δύο σημεία, βάλτε τα στη ρουτίνα του παιδιού και στη συνέχεια προσθέστε και άλλα. Οι τρόποι που παρουσιάζονται εδώ βοηθάνε τα παιδιά κάθε ηλικίας, και επίσης λειτουργούν πολύ καλά με τα παιδιά προεφηβικής ηλικίας.

Γράφει η Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος (Πηγή psychologypages.blogspot.gr)



1. Κάντε μια λίστα με τα δυνατά σημεία/χαρακτηριστικά του παιδιού σας. Είναι παιδί κοινωνικό, συνεργάσιμο, δημιουργικό;  Του αρέσει η μουσική, η ζωγραφική, το κομπιούτερ, κλπ; Βεβαιωθείτε ότι κάθε μέρα επαινείτε το παιδί σας για κάποιο από αυτά τα καλά του σημεία.  Αν σας φαίνεται πολύ απλοϊκό, απλώς δοκιμάστε το για λίγες μέρες και θα δείτε τη διαφορά.

2. Αφιερώστε λίγο χρόνο και παίξτε με το παιδί σας ένα επιτραπέζιο ή κάντε μαζί ένα παζλ. Σας ακούγεται λίγο παρωχημένο τώρα που υπάρχουν όλες οι ηλεκτρονικές λύσεις διασκέδασης;  Κι όμως, μια τέτοια δραστηριότητα αγγίζει το παιδί στην καρδιά του, το βοηθάει να έρθει πιο κοντά σας και προάγει τη συναισθηματική επικοινωνία.

3. Επιδείξτε τα κατορθώματα του παιδιού σας.  Κολλήστε στο ψυγείο ή σε άλλο ορατό μέρος την πιο πρόσφατη ζωγραφιά του παιδιού σας ή μια φωτογραφία του από αθλητικές ή καλλιτεχνικές εκδηλώσεις ή κάτι που δείχνει ότι είναι καλό και έχει αναπτύξει δεξιότητες σε έναν τομέα.

4. Επαινέστε το παιδί σας για κάτι που έκανε πολύ καλά. Μπείτε στη διαδικασία να φτιάξετε και να τυπώσετε στο κομπιούτερ «βραβεία» και «επαίνους» για το παιδί σας.  Επιλέξτε τομείς που επιθυμείτε να ενισχύσετε, πέρα από το κομμάτι των σχολικών επιδόσεων.  Επιλέξτε ποιότητες χαρακτήρα που επιθυμείτε να καλλιεργήσετε στο παιδί: το να είναι καλός φίλος, το να δείχνει καλοσύνη και συμπόνια, το να αγαπάει τη φύση, το να έχει συναισθηματική νοημοσύνη.  Προσοχή!  Ο έπαινός σας θα πρέπει να είναι ρεαλιστικός και συγκεκριμένος για να αντιληφθεί το παιδί ότι τον αξίζει. 

5. Συνεργαστείτε με το παιδί σε κάποιο έργο. Διαλέξτε τι αρέσει στο παιδί και σε εσάς και ασχοληθείτε παρέα να φτιάξετε ένα κέικ, μία κατασκευή για το σπίτι, να φυτέψετε ένα φυτό, κλπ.  Δραστηριότητες αυτού του είδους τονώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού. 

6. Φροντίστε τη σχέση με τον/τη σύζυγό σας. Βρείτε χρόνο να βγείτε ‘ραντεβού’ με τον/τη σύζυγό σας, δείξτε αγάπη και στοργή ο ένας στον άλλο.  Ειδικά οι τετ-α-τετ έξοδοι με τον/τη σύζυγο είναι σημαντικές, διότι έτσι το ζευγάρι βρίσκει ευκαιρία να κουβεντιάσει όσα το απασχολούν, να λύσει διαφωνίες πριν τα μικροπράγματα γίνουν μεγάλα ζητήματα, να γεμίσει μπαταρίες και να επανασυνδεθεί ο ένας με τον άλλον.  Είναι σημαντικό για τα παιδιά να βλέπουν τους γονείς τους να είναι καλά μαζί και η ατμόσφαιρα στο σπίτι να είναι ήρεμη.

7. Να γίνετε το πρότυπο της χαράς!  Πέστε και δείξτε στο παιδί σας με λόγια ότι είστε χαρούμενη/ος.  Πέστε στο παιδί τι είναι κάποιο πράγμα που περιμένετε με χαρά μέσα στη μέρα σας: πχ, να διαβάσετε ένα βιβλίο με το παιδί, να βρεθείτε πάλι μαζί μετά τη δουλειά, αλλά βάλτε και πράγματα που δεν εμπλέκουν το παιδί, όπως πχ να δείτε μια φίλη για καφέ, να πάτε στο σινεμά, κοκ.. Το μεσημέρι ή το βράδυ, όταν μαζευτεί όλη η οικογένεια, κάντε το συνήθεια να λέει καθένας από κάτι καλό που του συνέβη μέσα στη μέρα του, όσο μικρό και αν είναι αυτό.   Πώς να το πείτε;  Απλά, με την καρδιά σας: «Σήμερα ήταν μια όμορφη ημέρα, με πήρε τηλέφωνο μια καλή μου φίλη/ έφτιαξα ένα ωραίο γλυκό/αγόρασα εισιτήρια για το θέατρο, πήγα στο γυμναστήριο» κλπ.  Βάλτε κάποιες ωραίες δραστηριότητες μέσα στη μέρα σας και εκτιμήστε τα μικρά ωραία πράγματα στη ζωή.

Προσοχή!  Αν πράγματι κάνετε αυτό το μικρό πρόγραμμα για 3 εβδομάδες, θα δείτε πολύ ωραία αποτελέσματα στον εαυτό σας και στο παιδί σας!

boro.gr

ΑΝΑΓΝΩΣΗ

Ο Dr. Richard C. Woolfson έγραψε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο , που πιστεύω ότι θα σας είναι χρήσιμο. Η αναφορά γίνεται προς τους γονείς των παιδιών . Το άρθρο λέει τα εξής :
    << Το παιδί σας θα μάθει βέβαια να διαβάζει όταν ξεκινήσει το σχολείο, υπάρχουν όμως πολλά που θα πρέπει να κάνετε πριν από αυτό, ώστε να εξάψετε το ενδιαφέρον του για το διάβασμα. Ξεκινήστε τη διαδικασία νωρίς, βάζοντας πολλά βιβλία στο δωμάτιό του, τραγουδώντας του τραγούδια, λέγοντάς του ποιηματάκια, παίζοντας μαζί του παιχνίδια με λέξεις και διαβάζοντάς του ιστορίες. Αργότερα, όταν το παιδί συμπληρώσει τα τρία ή τέσσερα χρόνια του, θα θελήσει να συμμετάσχει πιο ενεργά στη διαδικασία της ανάγνωσης. Αντί να ακούει παθητικά την ιστορία, θα καθίσει δίπλα σας κοιτάζοντας προσεκτικά το βιβλίο, παρ' όλο που δε θα μπορεί να διαβάσει ούτε λέξη. Μπορεί να δείχνει με το δαχτυλάκι του τις λέξεις και να σας ρωτά τι είναι , σ' αυτή τη φάση ούτε καν γνωρίζει ότι τα γράμματα αντιπροσωπεύουν ήχους. Ενθαρρύνετε τον ενθουσιασμό του συζητώντας μαζί του την ιστορία κι απαντώντας σε όλες τις ερωτήσεις που σας κάνει. Δείξτε του ότι το βιβλίο ξεκινά στην πρώτη σελίδα και τελειώνει στην τελευταία, ότι θα πρέπει να το κρατά με το σωστό τρόπο και εξηγήστε του ότι διαβάζετε τις λέξεις από τα αριστερά προς τα δεξιά. Μην ξεχνάτε, όμως, ότι θα πρέπει να διαλέγετε πάντοτε βιβλία κατάλληλα για την ηλικία.
     Αυτές οι προ- αναγνωστικές δραστηριότητες είναι άκρως αποτελεσματικές μόνον όταν είναι διασκεδαστικές. Αφιερώστε λίγα λεπτά κάθε μέρα για να τις κάνετε μαζί με το παιδί σας, ενισχύοντας λίγο - λίγο και σταθερά την αυτοπεποίθησή του. Θα πρέπει να διασκεδάζει μ' αυτές τις δραστηριότητες, να χαλαρώνει και να γελά, γι' αυτό μην αγχώνεστε ούτε να θυμώνετε μαζί του, το κάθε παιδί αναπτύσσει την ικανότητά του για ανάγνωση με το δικό του ρυθμό. Μέχρι να πάει το παιδί στο σχολείο για πρώτη φορά, θα είναι πιθανότατα σε θέση να αναγνωρίσει τ' όνομά του όταν το δει γραμμένο και ίσως να μπορεί να αναγνωρίσει το περιεχόμενο κάποιων πινακίδων στο δρόμο>>.

ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ - ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ

Σε συνέχεια επεξεργασίας του θέματος << Λίμνη >> έφτιαξα 3 ψαράκια που τα παιδιά τα ζωγράφισαν. Μέσα σ' αυτά υπήρχαν 3 διαφορετικές συλλαβές << που τα ψαράκια έφαγαν >>. Βρήκανε λέξεις από τις αντίστοιχες συλλαβές. Σκοπός ήταν να δώσουν στα ψαράκια κι άλλο φαγητό << από λέξεις >> για να γίνουν δυνατά και να μην πέσουν στα δίχτυα του ψαρά. Υπήρχε συγκεκριμένος χρόνος για το τάισμα των ψαριών.

  Τα παιδιά ζήτησαν να φτιάξουμε και ψαράκια. Είδα ένα ενδιαφέρον άρθρο σε περιοδικό τηλεόρασης, όπου με αυγοθήκες μπορούσες να φτιάξεις ψαράκια. Το κόλλημα βέβαια το έκανα εγώ διότι ήταν δύσκολο για τα παιδιά. Πάντως τους άρεσε και τα πήραν όλα στο σπίτι τους.

 Η κατασκευή αυτή γινόταν για πρώτη φορά και κοιτάζοντας τα κομμάτια δεν ήμουν και τόσο σίγουρη για το αν στο τέλος θα φτιάχναμε ψάρια.

 Τελικά τα καταφέραμε.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΔΕΝ ΤΡΩΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΦΑΓΗΤΑ

Καλό μήνα σε όλους και καλή προετοιμασία για τις Απόκριες. Επειδή πολλές φορές οι γονείς, ( και με το δίκιο τους ), αγχώνονται για τη διατροφή των παιδιών τους, βρήκα στο διαδίκτυο ένα ενδιαφέρον άρθρο και αποφάσισα να το μοιραστώ μαζί σας. Εύχομαι να φανεί χρήσιμο.

Μην πιέζετε τα παιδιά να φάνε κάτι που δεν θέλουν!
Η πίεση για κατανάλωση είναι μία από τις συνήθεις πρακτικές που εφαρμόζουν οι γονείς ειδικά στα «ολιγόφαγα» παιδιά. Παρόλο που η πίεση μπορεί να έχει ένα άμεσο αποτέλεσμα σύμφωνο με την αρχική επιθυμία των γονιών, δηλαδή να φάει το παιδί, μακροχρονίως έχει μάλλον αντίθετα αποτελέσματα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες τροφικές απέχθειες που αναφέρουν οι ενήλικες αφορούν τρόφιμα τα οποία πιέστηκαν μικροί να καταναλώσουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ενδείκνυται η ενίσχυση του παιδιού απλώς να δοκιμάσει, η έμφαση στο ότι είναι νόστιμο, η δοκιμή του φαγητού από το γονιό μέσα από το ίδιο το πιάτο του παιδιού, και ο συνδυασμός του τροφίμου με άλλα οικεία και αγαπημένα.

Μη βιάζεστε να του δώσετε άλλες εναλλακτικές επιλογές!
Ένα συχνό άγχος των γονέων, και ακόμα περισσότερο των γιαγιάδων, είναι μήπως το παιδί μείνει νηστικό. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, μόλις το παιδί αρνηθεί να φάει κάτι, να έρχεται αμέσως η εναλλακτική επιλογή, η οποία όπως έχει φανεί είναι  συνήθως χαμηλότερης θρεπτικής αξίας. Επίσης, το παιδί λαμβάνει τελικά το μήνυμα ότι αν πει όχι στις φακές, θα φάει μακαρόνια, πατάτες ή ομελέτα. Ποιος ο λόγος, λοιπόν, να θελήσει έστω και να δοκιμάσει; Για αυτό, είναι προτιμότερο να φάει όσο θέλει από το φαγητό που υπάρχει για όλους και να συμπληρώσει το γεύμα του με σαλάτα, λίγο τυρί και ψωμί, ενδεχομένως με ένα τοστ ή κάποιο περίσσευμα από φαγητό της προηγούμενης μέρας. 

Μη χρησιμοποιείτε το φαγητό ως μέσο επιβράβευσης ή τιμωρίας!
Η πιο συχνή ίσως τεχνική που εφαρμόζουν οι γονείς προκειμένου το παιδί να δοκιμάσει κάτι νέο ή κάτι που δηλώνει ότι δεν του αρέσει είναι να του δώσουν κάποιο δώρο εάν φάει ή αντιθέτως να θέσουν κάποια τιμωρία εάν δεν φάει. Η πρακτική αυτή, δυστυχώς, αποδεικνύεται ολέθρια για τις διατροφικές προτιμήσεις των παιδιών. Τα κάνει να θεωρούν ότι το συγκεκριμένο φαγητό κατά κοινή ομολογία δεν πρέπει να είναι νόστιμο! Σκεφτείτε το! Όταν κάτι είναι νόστιμο δεν χρειάζεται να σου δώσει δώρο κανείς για να το φας... Αντιθέτως, οι αγαπημένες τους λιχουδιές είναι αυτές που αντιμετωπίζονται ως "απαγορευμένες", και οι οποίες συνήθως έχουν και το ρόλο του δώρου, αυξάνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την επιθυμία για αυτές και μειώνοντας την επιθυμία για το μη αρεστό φαγητό. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή από τη μεριά των γονέων για τον τρόπο που ενισχύουν την κατανάλωση ενός φαγητού, αποφεύγοντας τις φράσεις «εάν φας αυτό, θα φας το άλλο», και να προτιμούν εναλλακτικά πιο ουδέτερες, όπως «πρώτα θα φας αυτό, και μετά το άλλο».

Μην προσαρμόζετε τις διατροφικές συνήθειες της οικογένειας σε αυτές του παιδιού, αλλά σε αυτές της υγιεινής διατροφής!
Το να πάψετε να μαγειρεύετε μια ολόκληρη κατηγορία τροφίμων (π.χ. όσπρια), επειδή δεν αρέσουν στο παιδί, σίγουρα δεν θα το βοηθήσει να μάθει να τα τρώει! Αντιθέτως, όλη η οικογένεια θα πάψει να τρώει το συγκεκριμένο φαγητό, γεγονός που θα επηρεάσει και τις διατροφικές συνήθειες των άλλων μελών της οικογένειας. Άλλωστε, απαραίτητη προϋπόθεση για να καταναλώσει το παιδί ένα τρόφιμο είναι αυτό να υπάρχει στο σπίτι. Και από τις σπουδαιότερες τεχνικές για να μάθει το παιδί να τρώει κάτι που αρχικώς δεν του αρέσει είναι η συνεχής έκθεση με αυτό. Φαίνεται ότι απαιτούνται 10 ή ακόμα και 15 φορές δοκιμής προκειμένου να μάθουν τα παιδιά να τους αρέσει ένα νέο τρόφιμο. Οπότε, μην παραδίδετε τα όπλα γρήγορα, αλλά με ηρεμία και υπομονή φροντίστε να εκτίθεται το παιδί σας σε ποικιλία τροφίμων.

Μαγειρέψτε μαζί!
Όποτε ο χρόνος και οι ρυθμοί της καθημερινότητας σας το επιτρέπουν, μαγειρέψτε μαζί με τα παιδιά σας. Το να συμβάλουν κι εκείνα στην παρασκευή του φαγητού θα βοηθήσει να το δουν με άλλο μάτι! Νιώθοντας περήφανα για αυτή τη συμμετοχή, είναι πιο πιθανό να δοκιμάσουν φαγητό «από τα δικά τους χέρια». Παράλληλα, αξιοποιήστε την ευκαιρία που δίνει η προετοιμασία και το μαγείρεμα για να τους μάθετε τα διαφορετικά τρόφιμα και τη σημασία τους στη διατροφή μας.

Παρουσιάστε το αλλιώς!
Η παρουσίαση του πιάτου παίζει καθοριστικό ρόλο για τα παιδιά. Αφιερώστε λίγο χρόνο σε μια "έξυπνη" παρουσίαση του πιάτου, «κρύψτε» τρόφιμα που δεν τρώει μέσα σε άλλα αγαπημένα ή μαγειρέψτε τα με διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα, φτιάξτε «φατσούλες» με τα λαχανικά μιας σαλάτας, βάλτε λιωμένα λαχανικά μέσα στο μπιφτέκι ή προσθέστε όσπρια σε μια σαλάτα. Επίσης, δοκιμάστε μια άλλη συνταγή για ένα από τα "ανεπιθύμητα" φαγητά: αφαιρέστε υλικά που μπορεί να έχουν πολύ έντονη γεύση και το απωθούν και αντικαταστήστε τα με άλλα, με τα οποία είναι ήδη εξοικειωμένο.

Δώστε το παράδειγμα!
Μην ξεχνάτε ότι είστε πρότυπο για τα παιδιά σας. Πρέπει πρώτοι εσείς να είστε συνεπείς σε αυτά που τους ζητάτε. Αν για παράδειγμα ο μπαμπάς τρώει διαφορετικό φαγητό, είναι πολύ λογικό το παιδί να θεωρήσει ότι μπορεί να κάνει το ίδιο. Αντίστοιχα, θα ακολουθήσει τη συνήθεια να τρώει μπροστά στην τηλεόραση, να τρώει γρήγορα ή αργά κλπ. Προσπαθήστε να τρώτε όλοι μαζί όσο συχνότερα μπορείτε, και η ώρα του φαγητού να είναι μια ευχάριστη ώρα για τα παιδιά.

Πηγή:http://eyzin.minedu.gov.gr