Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...........

Αυτή την εβδομάδα ολοκληρώσαμε όλες τις κατασκευές και τις μοιράσαμε στα παιδιά.

Τα αγγελάκια μας , έτσι απλά για εξάσκηση στο ψαλίδι.



Πάνω στο δέντρο βάλαμε κόλλα και έκαναν ό,τι κολλάζ ήθελαν. Έτοιμο το ημερολόγιό μας.




Αυτές είναι οι κάρτες μας.



Ορισμένες ευχές, γραμμένες από τα παιδιά.






Κι εγώ σας αφιερώνω το τραγούδι του Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα << Το κορίτσι με τα σπίρτα>>. Εύχομαι σε όλους τους συναδέλφους ΟΜΟΡΦΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ, ΚΑΛΗ ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ , ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ.

Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2013

ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Χθες τη  Δευτέρα, δόθηκε η ευκαιρία στα παιδιά να παρακολουθήσουν την παράσταση << Πού γεννιούνται τα παιχνίδια;>>.Λίγα λόγια για την παράσταση που παρακολούθησαν τα παιδιά είναι τα εξής: << Ο μικρός Άγγελος έχει πολλά παιχνίδια μα δεν είναι ευτυχισμένος. Έτσι όταν φθάνουν τα γενέθλιά του δεν χαίρεται για το καινούργιο του παιχνιδοτσίρκο. Θυμώνει και πέφτει λυπημένος για ύπνο. Στο όνειρό του όμως τα παιχνιδοζωάκια του ζωντανεύουν και τον οδηγούν σε μια άλλη χώρα, στην Χώρα που Γεννιούνται τα Παιχνίδια. Εκεί θα γνωρίσει τους αληθινούς κατασκευαστές των παιχνιδιών του και θα μπορέσει να βοηθήσει τους καινούργιους του φίλους>>. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η κουκλοπαίχτριά μας και ο δημιουργός των σκηνικών είναι δύο γονείς του ολοήμερου, η Κυριακή Δοξαρά και ο Βασίλης Ροδίτης. Ανεβάζουν παραστάσεις με κουκλοθεατρικές τεχνικές , εκπροσωπούν τη χώρα μας σε θέατρα, φεστιβάλ προς διεθνούς θεσμούς σε διάφορες χώρες στο εξωτερικό. Γράφουν και εικονογραφούν παραμύθια και παιδικά βιβλία. Διδάσκουν εικαστικό θέατρο και Μαριονέτα. Επιμορφώνουν σε σεμινάρια  ηθοποιούς, θεατρολόγους, εκπαιδευτικούς και ερασιτέχνες πάνω στην υψηλή τέχνη του θεάτρου και της κούκλας. Μάλιστα μας υποσχέθηκαν ότι μαζί με τα παιδιά θα δημιουργήσουμε εικαστικό παραμύθι και θα κατασκευάσουμε κούκλες. Περιμένουμε με ανυπομονησία. Τα παιδιά πέρασαν καταπληκτικά. Έμαθαν για τις επιτραπέζιες κούκλες, για τις μαριονέτες και από τι υλικά είναι φτιαγμένες. Τα παιδιά με τα χέρια τους ψηλάφισαν τις κούκλες και έπαιξαν σε θεατρικές δραστηριότητες, παιχνίδια δημιουργίας- επαφής και κλίματος εμπιστοσύνης , αποκτώντας και την αίσθηση της σωματικής παρουσίας της ομάδας. Επίσης,παιχνίδια όπου να δώσουν αυτονομία σε κάθε μέλος του σώματος χωριστά και να αισθανθούν τις διάφορες αρθρώσεις τους. Ακόμη ασκήσεις εντοπισμού στο χώρο και αναζήτησης φίλου. Ευχαριστούμε πολύ τους γονείς μας και κυρίως τα παιδιά μια και από το θέατρο είπαν τα καλύτερα για τα τμήματά μας. Κυρία Δοξαρά και κύριε Ροδίτη ευχόμαστε να δίνετε πάντα τη χαρά στα παιδιά και να τα βοηθάτε στη βαθύτερη αναζήτηση γεγονότων και καταστάσεων. Σας ευχαριστούμε πολύ.















Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013

Ο ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΑΓΙΟΣ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Γνωρίζετε για ποιο λόγο ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι ο πολιούχος άγιος του Πειραιά; Κάποιοι γονείς ίσως γνωρίζετε και κάποιοι άλλοι ίσως όχι. Διαβάστε τι γράφει ο Θεοχάρης Κατσής στην ιστοσελίδα του τα Θρησκευτικά:
Το έτος 1735 ιδρύθηκε το Μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα, εκεί ακριβώς που είναι η σημερινή ομώνυμη εκκλησία, πάνω σχεδόν στα ερείπια του αρχαίου ναού της Αφροδίτης. Το μοναστήρι αυτό ήταν οχυρωμένο με γερούς τοίχους, απόρθητες επάλξεις και αρκετές πολεμίστρες. Η είσοδός του ήταν θολωτή, με διπλές και γερές πόρτες, το δε διάκενο που μεσολαβούσε ανάμεσα στις δύο, ήταν αδιάβατο για τους ξένους, γιατί στο κέντρο του Θόλου υπήρχε μια τρύπα απ’ όπου οι καλόγεροι του Μοναστηρίου, ζεματούσαν με βραστό λάδι και καυτό μολύβι, αυτούς που θα προσπαθούσαν να μπουν με τη βία στη Μονή.
Όλη η πειραϊκή χερσόνησος αποτελούσε κτήμα της ή αλλιώς βακούφι της. Επίσης είχε αρκετά μετόχια, εκ των οποίων το γνωστότερο βρισκόταν στην περιοχή του Καραβά, του οποίου ο μετοχιάρης συμμετείχε στις συνελεύσεις των κατοίκων της για την εκλογή της Δημογεροντίας ή για οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα ή ανάγκη προέκυπτε.Η μονή ενίσχυε συνεχώς το κύρος της μέχρι που το 1767 έγινε «σταυροπηγιακή».
Κατά την διάρκεια της Εθνεγερσίας του 1821, ο Πειραιάς έγινε σημείο πολεμικών συγκρούσεων κατά το κρίσιμο έτος του 1827, όπου μετά την κατάληψη του λόφου της Καστέλας από τους Έλληνες με επικεφαλής τον Σκωτσέζο φιλέλληνα συνταγματάρχη Gordon, οι Τούρκοι οχυρώθηκαν στη μονή του Αγίου Σπυρίδωνα.Κατά το δίμηνο Μαρτίου – Απριλίου του 1827, οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις πολιόρκησαν τη μονή και μετά από ανηλεή βομβαρδισμό αναγκάζουν τους πολιορκημένους Τουρκαλβανούς να παραδοθούν.Ήταν τόσο γερό το μοναστήρι ώστε άντεξε καταπληκτικά το 1827, στο βομβαρδισμό που έκανε επί δύο ημέρες κατά την Επανάσταση ο ναύαρχος ΄Αστιγξ με τα πολεμικά «Καρτερία» και «Ελλάς».
Από το μοναστήρι του Αγίου Σπυρίδωνα πέρασαν μεταξύ άλλων τρεις ηγούμενοι, ένας με το όνομα Διονύσιος, άλλος ο Νικηφόρος Γαβριήλ και τρίτος ο Συμεών Μαρμαροτούρης.Ο Μαρμαροτούρης συνεργάστηκε με διάφορους δημογέροντες, τον Νικ. Τυρναβίτη, Λογοθέτη και άλλους, για ζητήματα σχετικά με την Επανάσταση.Στο μοναστήρι αυτό τον αγωγό του νερού τον είχε κατασκευάσει με δικά του χρήματα ο ιδρυτής της ομώνυμης Σχολής Γιάννης Ντέκκας. Μάλιστα, στη διαθήκη του, που έγινε τον Νοέμβριο του 1757 «μπροστά στο Δημόσιο Συμβολαιογράφο Μπονεφάτσιο» και που διαβάστηκε μετά πέντε χρόνια από την κηδεία του, άφηνε στη Μονή του Αγίου Σπυρίδωνα τα εξής χρήματα και εντολές: «Τετρακόσια δουκάτα για ν’ αγοράσουν οι επίτροποι ένα υποστατικό, από τα χρήματα του οποίου θα διατηρούνε καθαρή και σώα τη σωλήνα που φέρνει νερό στο μοναστήρι. Κι ότι απομείνη από το περίσσευμα του υποστατικού, να ξοδεύεται για τον εξωραϊσμό του μοναστηρίου». Επίσης έκανε διάφορες συστάσεις για τον υδραγωγό, και ειδικά για τον επιστάτη «επειδή το νερό είναι αγαθό του Θεού και επομένως ωφέλιμο για όλους»! Και τελειώνοντας, γράφει: «… αν δεν κάνει αυτά που γράφω, θα δώση λογαριασμό στον κριτή Θεό για τα τετρακόσια δουκάτα»!
Όταν διαλύθηκε το μοναστήρι, έμειναν στα χέρια του ηγουμένου Συμεών μερικά πράγματα, για τα οποία έγινε ολόκληρη αλληλογραφία μεταξύ αυτού και του Επαρχιακού διευθυντή της Αττικής.Τα πράγματα που παρακρατούσε ο Μαρμαροτούρης ήταν ένα Ευαγγέλιο, δυο σταυροί, τέσσερα καντήλια αργυρά, δυο πετραχείλια χρυσά, και διάφορα άλλα είδη. Τελικά, τα κειμήλια αυτά τα πήρε αργότερα η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα.Με τη διάλυση του μοναστηριού – όπως και άλλων μοναστηριών του Ελλαδικού χώρου – το 1833, κρατικοποιήθηκε η περιουσία του και ο βασιλιάς Όθωνας έχτισε νέο ναό στη θέση της ερειπωμένης μονής, το 1836.

 Ως αντίδωρο για την προσφορά της πάλαι ποτέ μονής του Αγίου Σπυρίδωνος, στο ελληνικό έθνος ανακήρυξε τον Άγιο Σπυρίδωνα πολιούχο του Πειραιά.Έτσι κι εμείς αποφασίσαμε να ζωγραφίσουμε και να κάνουμε καδράκι τον ΄Αγιο Σπυρίδωνα μια και αύριο γιορτάζει η πόλη μας. Επίσης κάναμε και μία εισαγωγή  στη σύνθεση των λέξεων . Μιλήσαμε για το <<φωτοστέφανο >> τι είναι και από τι αποτελείται αυτή η λέξη. Θα ασχοληθούμε κι άλλες φορές με τη σύνθεση λέξεων. Δείτε μερικές αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες.






Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 3

Όταν ακούτε τη λέξη Χριστούγεννα τι σας έρχεται στο μυαλό; Όλα σκέφθηκαν Χριστουγεννιάτικο δέντρο , χιόνι και ένα παιδί <<τερατάκι>>. Θα ξαναεπανέλθω όμως με το ίδιο ερώτημα για να δω τι άλλο έμαθαν για τα Χριστούγεννα. Δείτε τις ζωγραφιές τους.





Και αναλυτικά το κάθε παιδί:

















Στο τέλος επέλεξαν ως ζωγραφιά της ημέρας αυτή του Ορφέα. Έδωσαν τον τίτλο << το τερατάκι της νύχτας >> και έτσι δόθηκε η αφόρμηση να μιλήσουμε για τους Καλικάντζαρους.